نویسنده در یکی از ارتباطاتش با روحی متعالی از او سوالاتی کرده که در زیر آورده ام :

1.در رابطه با خودکشی چه سخنی برای گفتن دارید؟

جواب: این ها حادثه های تراژدی  هستند وتنها مرگی است که در جامعه انسانی با عذاب انسان زنده  و عذاب روحی جهان باقی شخصی موتوفی همراه است. 

برای بیان سرنوشت ای گونه افراد کلمات از بیان حقایق ناقص و عاجز هستند. کسی که خودکشی می کند با اطلاعی از  شدت  و مشکل کاری را که انجام داده داشته باشد. زیرا در زمان خودکشی نه تنها وجود شخص از بین می رود وبه اصطلاح کشته می شود ، بلکه روح او نیز به نامتوازنی ونامتعادلی روی می اورد. زیرا میان بودن یا نبودن ، رفتن یا نرفتن ، درست یا نادرست در ستیز می باشد. روح این افراد همانگونه که قبل از وفات ، آشفته وبدون نظم است ، پس از مرگ نیز نمی تواند خودش را سریعا پیدا بکند . کسانی که بوسیله خودکشی از دنیا می روند با توجه به وضعیتی که دارند ، یا به منطقه ای در جهان روحی می روند که آرامش لازم را یابند تا بتوانند ارزیابی اعمال خویش را بکنند و یا اینکه تحت کنترل قرار می گیرند تا صدمه ای به سایر ارواح انسانهای زنده نرسانند .

در جایی که روح به استراحتگاه آماده سازی انتقال می یابد ، ارواح  رهبری کننده آن ها را یاری کرده  وضمن اینکه شرایط واقع شده را به ان ها توضیح می دهند تا سازگاری یابند ، به آن ها از عقوبت  وکار زشتی که کرده اند آگاه می سازند.

باید بدانید زندگی یکی از مهمترین نعمات الهی است . کسی که به حیات و زندگی خویش پایان می دهد و به قصد مرگ را فراهم می آورد ، به مانند کسی است  که قتلی را انجام داده است . انسانهایی که خودکشی می نمایند پس از مرگ به انها اجازه داده می شود که نگاه مجدد به زندگی خویش داشته باشند ، قبل از اینکه ارزیابی کلی از اعمال و رفتار شخصی شروع شود ، ارواح راهنما او را یاری می کنند که زندگی شیرین خود را مرور کند و راههایی را که می توانست بیابد تا مشکل خویش را حل کند  و دست به خودکشی نزند ، برایش مشخص می شود . شخص خودکشی کننده با درک این شرایط نادم و پشیمان می شود  ولی دیگر سودی ندارد و خود مهر تائید بر گناه خویش می زند که در اثر عدم تکامل روحی و فکری مرتکب تقصیر شده است . پس از اینکه او موقعیت دشوار خویش را درک کرده و پذیرفت به او اجازه داده می شود که مثل بقیه ارواح به ارزیابی اعمالش بپردازد که اگر در طول زندگیش کارهای شایسته ای نیز کرده باشد ، به خاطر خودکشی که نوعی جنایت است ، دچار قهقرا ء می شود و تکامل وی نیز نیمه گونه می ماند .


2.اگر کسی چاره ای جز این نداشته باشد که خودکشی کند ، چه سرنوشتی خواهد داشت؟

جواب : در جهان مادی هر انچه که پدید می آید ، ما حصل رفتار ، گفتار و پندار انسان است . اگر انسان دچار مشکلی شده است، خودش مقصر است و باید خودش حل کند و راه گریزی برای خویش بیابد وگرنه کارهای ناقص دیگر نیز برایش به عنوان عملکرد منفی محسوب می گردد.

3. حال فرض کنیم که فردی از اسرار گروهی یا چیزی باخبر است . او را دستگیر می نمایند و از وی می خواهند که مسائل را فاش کند.اگر فاش بکند جان و سرنوشت عده زیادی به خط خواهد افتاد و اگر نگوید تحت شکنجه قرار خواهد گرفت . به ناچار خودکشی می کند . پس چرا باید عذاب اخرت برایش صادق باشد؟

جواب :باز شما در تصور و  ارزیابی به طور سطحی فکر کرده اید و دچار اشتباه شدید.  انسانی که دست به کارهای خلاف می زند و یا کارهایی را می کند که به ظاهر غیر قانونی است ، خود را به خطر می اندازد.
ابتدا باید بدانید که نبایستی به سمت و سویی بروید که دچار چنان حادثه ای بشوید و اگر حال به دلایلی به این سمت رفتید که چاره ای نداشتید ، بایستی شکنجه را پذیرا باشید تا مقتول ومظلوم شناخته شوید. نه اینکه با خودکشی خودتان را جانی و جنایتکار و قاتل بسازید .اگر انسانها راه درست و تکامل فکری و روحی را بپیمایند ، هیچگاه دچار چنین مشکلاتی نمی شوند . باز می گویم ........ سعی کنید راه درست و منطقی داشته باشید تا دنبال کارهای دفاعی و تهاجمی نباشید.اگر هم کسی اعم از رئیس جامعه یا کسی که جزئی ترین فرد جامعه است ، حقوق انسانی را بر طبق قا نون الهی اجرا نمایند ، نه گروهی تشکیل می شود که برا ی کسب حقوق خود دست به جنایت و ترور بزند و نه کسی دستگیر می شود که اسرار را فاش  کند یا نکند .پس انچه که حادث شده است عملکرد خودتان است .

4.آیا شخص خودکشی کننده زودتر از حالت سازگاری برخوردار می شود یا شخص جنایتکار ؟
جواب : میان آنها هیچ تفاوتی نیست . هر دو قاتل و ظالم به شمار می روند .

5.آیا در جریان خودکشی نیز دیگران مواخذه می شوند ؟ مثلا پدر و مادر و سایرین ؟

جواب : بله . در این جریان نیز کسانی که سبب ساز بروز قتل یا خودکشی
شخص شده اند مورد مواخذه قرار می گیرند. گناهان آنها نیز ارزیابی شده و عذاب لازم رو می کشند.

6.در برخی موارد خودکشی در ظاهر قضیه وحتی در دنیای ما توجیه مثبتی دارد. مثلا فرد چنان بدهکار است که اگر خودکشی نکند، شاید قانون و طلبکاران دست از وی برندارند و خانواده اش آشفته شود . یا آبروی شخصی در خطر است و اگر خودکشی نکند ، شاید آبرو و حیثیت و سرنوشت انسانهای زیادی به خطر بیافتد ، آن زمان چه خواهد شد؟

جواب : هیچ تفاوتی وجود ندارد .شخص همانگونه که گفتم نباید کاری کند و یا وارد زمینه ای شود که دچار خطر و یا ریسک شود و خودکشی خودش را دلیل ثبات نظم خانوادگی و یا شخصیت و آبروی خانواده اش بداند.
این کار جنایت است. انسان قبل از اینکه خودش را به این شرایط بیفکند ، باید به گونه ای تکامل یابد که کسی بر وی ایراد نگیرد ویا تقصیری را به گردنش بیندازد.

7.من تابه حال با کسی که خودکشی کرده ، نتوانسته ام رابطه برقرار نمایم . اما شما بگویید که چنین انسانهایی در حال حاضر چه شرایطی دارند ؟

جواب: روح انسانهای انتحار کننده همیشه سرگردان است .میان زمین و دنیای واقعی اسیر هستند. مدام از زندگی گذشته خویش می نالند و از اینکه با وجود امکان ابتکار عمل و یافتن راه حل ، باز نتوانسته اند ، کار مثبتی انجام دهند  و تقصیر بزرگی را مرتکب شده اند ، عذاب وجدان و روحی می کشند .این روح ها مدام از اینکه از سایرین دور خواهند بود  و از ارواح عقبتر خواهند ماند  وبه جای اینکه از کسی مواخذه نمایند ، از خودشان مواخذه خواهند کرد ، خیلی عذاب می کشند . همیشه آرزو می نمایند که به نحوی امکان بازگشت به زمین را داشتند تا بتوانند جبران عمل گذشته را بکنند . آن ها حتی چنان از آشفتگی روحی برخوردار هستند که انرژی خویش را از دست می دهند و حتی نمی توانند با روح انسانهای زنده نیز رابطه برقرار نمایند .این بزرگترین عذابی است که می کشند.

 منبع: کتاب رازهای آن سوی مرگ-اسرار میان مرگ و زندگی  )

(نویسنده : دولورس کنن)

تایپ : توسط خودم


 

نوشته شده توسط mary.sh در سه شنبه 1387/02/24 ساعت 9:45 موضوع سرنوشت پس از مرگ | لینک ثابت